W Parku Miejskim przy kostrzyńskim dworcu posadzono "Dęby Pamięci" {► FILM} - .:InfoKostrzyn.pl->gminny portal informacyjny:. Kostrzyn w z@sięgu ręki

Wydarzenia, Przyroda, Kostrzyn, Historia, Ekologia, Ciekawostki

W Parku Miejskim przy kostrzyńskim dworcu posadzono "Dęby Pamięci" {► FILM}

08-12-2018 05:32 Janusz Ludwiczak

Dzieci z kostrzyńskich szkół wraz z weteranami z Polskiego Związku Kombatantów posadziły w Parku Miejskim przy kostrzyńskim dworcu dwa Dęby Pamięci na upamiętnienie 100-lecia niepodległości Polski oraz w 100. rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego.

Dęby Pamięci zostały posadzone przez uczniów klasy 4c ze Szkoły Podstawowej nr 2, uczniów klasy 5c i 5e Szkoły Podstawowej nr 1, harcerki ZHR oraz weteranów Polskiego Związku Kombatantów i władze gminy Kostrzyn.

– Zebraliśmy się tutaj, by wkopać dwa Dęby Pamięci, które będą symbolizować dwa wielkie wydarzenia: 100-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości i 100. rocznicę wybuchu Powstania Wielkopolskiego. Dzisiejsza data, 3 grudnia nie jest przypadkowa. Sto lat temu odbył się Polski Sejm Dzielnicowy – powiedział Szymon Matysek, burmistrz Gminy Kostrzyn.

Sejm Dzielnicowy, który obradował w dniach od 3 do 5 grudnia 1918 roku wieńczył starania o odzyskanie niepodległości przez Polaków po 123 latach niewoli oraz był ważnym etapem do zjednoczenia z innymi ziemiami. W obradach Polskiego Sejmu Dzielnicowego uczestniczyło pięciu delegatów z Kostrzyna i okolic na czele z Józefem Makowskim.

Dęby Pamięci zostały posadzone w Parku Miejskim, który został utworzony w 1938 roku na 20-lecie odzyskania przez Polskę niepodległości.

– Ten park był budowany w roku kiedy się urodziłem. Spoglądając na XIX-wieczną mapę można zobaczyć, że teren ten był poza miastem. Znajdował się tutaj duży staw. W późniejszych latach woda została puszczona w rowy otaczające ten teren i służyła do wychładzania wody z młyna parowego rodziny Strzewskich. Z wykopów tego terenu pobierano glinkę, która była wykorzystywana do celów budownictwa. W 1938 roku na 20-lecie niepodległości ówczesne władze Kostrzyna – burmistrz Stefan Skrzypczak i sekretarz urzędu miejskiego Stanisław Matysek podjęli się opracowania i pobudowania w tym miejscu Parku Miejskiego. W czasie wojny park został mocno zniszczony. Stacjonowało tutaj wojsko niemieckie i rosyjskie – opowiada Kazimierz Matysek, historyk i regionalista.

Park Miejski ma 0,85 hektarów powierzchni. Wcześniej znajdowały się tutaj grunty miejskie i kościelne. W 1887 roku w związku z przeprowadzeniem przez Kostrzyn kolei żelaznej z Poznania do Wrześni dozór kościelny Parafii św. apostołów Piotra i Pawła odstąpił państwu pruskiemu "grunty proboszczowskie pod Kostrzynem" na budowę torowiska, dworca kolejowego i drogi dojazdowej (obecnie ulicy Warszawskiej) z dworca do szosy średzkiej.

Na przełomie XIX i XX wieku w rejonie ulicy Młyńskiej (obecnie Ogrodowej) i Długiej (dziś Warszawska) znajdowała się łąka, pośrodku której widniał owalny zbiornik wodny zwany "glinicą". Łąka służyła okolicznym mieszkańcom za pastwisko, zbiornik powstał wskutek wydobywania z jego podłoża gliny. W latach 1910-1930 powiększono łąkę kosztem zmniejszenia zbiornika, a równocześnie zaczęto wydobywać glinę z dwóch głębokich rowów równoległych do ulicy Warszawskiej i Ogrodowej. Obszar ten wydzierżawił właściciel pobliskiego młyna parowego Walenty Szczepski, który kupił młyn z rąk żydowskich w 1908 roku. Dla potrzeb młyna połączono glinianki na kształt fosy, w których chłodzono gorącą wodę z młyna, by po pewnym czasie użyj ją ponownie. W okresie letnim głębokie rowy i staw były miejscem zażywania kąpieli przez mieszkańców, zimą było to lodowisko. 25 maja 1922 r. w glinicy miejskiej utopił się 17-letni Stefan Kostrzewa, uczeń młyński, spokrewniony z rodziną Szczepskich.

W 1938 r. władze liczącego wówczas 3,5 tys. mieszkańców Kostrzyna postanowiły utworzyć tutaj Park Miejski. Wytyczone zostały alejki, wykonano renowację zbiornika, powstało murowane ogrodzenie oraz posadzono włoskie topole. Równocześnie ułożono brukowaną nawierzchnię ulicy Warszawskiej.

W czasie okupacji dostęp do Parku Miejskiego mieli tylko Niemcy. Po wojnie zdewastowany park został odbudowany. Odbywały się tutaj majówki, zabawy letnie, grano w piłkę i oczekiwano na pociąg. Parku pilnował stróż. Na początku drugiej połowy XX wieku w wyniku mroźnych zim wycięto topole włoskie. Park poważnie ucierpiał ponownie w 2006 roku podczas nawałnicy. W 2014 roku z inicjatywy Stowarzyszenia Walka Kostrzyn rozpoczęła się rewitalizacja Parku Miejskiego. Miejsce to zmieniło się w tym roku w związku z budową węzła przesiadkowego przy dworcu.